ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ, Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ

ΕΙΝΑΙ ΤΩΡΑ Ο ΔΟΥΡΕΙΟΣ ΙΠΠΟΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ,

ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΟΒΙΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ, ΤΗ ΜΟΝΗ ΠΟΥ ΔΙΑΦΥΛΑΣΣΕΙ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΣΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ, ΣΕ ΥΠΗΡΕΤΡΙΑ ΤΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ ΤΗΣ.

Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΗΣ ΑΛΩΣΗΣ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ, ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΠΙΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΚΑΛΟΠΙΑΣΜΑΤΑ, ΥΠΟΣΧΕΣΕΙΣ, ΤΙΜΕΣ ΚΑΙ ΔΩΡΑ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ ΤΗΣ, ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΠΑΛΑΙΑ ΥΠΟΘΕΣΗ.

ΤΩΡΑ ΤΟ ΠΑΙΓΝΙΔΙ ΟΜΩΣ ΕΧΕΙ ΕΝΤΕΧΝΑ ΚΑΛΛΩΠΙΣΘΕΙ, ΤΟΣΟ ΠΟΥ ΤΕΙΝΕΙ ΝΑΜΑΣ ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΕΙ ΟΛΟΥΣ, ΚΛΗΡΟ ΚΑΙ ΛΑΟ.

Δυστυχώς το κατασκεύασμα του Οικουμενισμού προωθείται μέσα στο σχέδιο της πολτοποίησης όλων των θρησκειών, και της εγκαθίδρυσης της Πανθρησκείας, η οποία θα επινοήσει νέα λειτουργικά σύμβολα, όπως αστέρι αντί σταυρού, ψευτο-ευαγγέλια κλπ, και θα γίνει η επίσημη θρησκεία στα χρόνια του Αντιχρίστου.

  

  

Ο άγιος γέροντας Παΐσιος ο Αγιορείτης (+1994):

«Τα λύνουν όλα με την λογική και δικαιολογούν τα αδικαιολόγητα. Το ευρωπαϊκό πνεύμα νομίζει ότι και τα πνευματικά θέματα μπορούν να μπουν στην Κοινή Αγορά!

Μαζεύονται και συνεδριάζουν και κάνουν συζητήσεις ατέλειωτες για πράγματα πού δεν χωράει συζήτηση, που ούτε οι Άγιοι Πατέρες συζήτησαν εδώ και τόσα χρόνια. Όλες αυτές οι ενέργειες είναι του πονηρού, για να ζαλίζουν και να σκανδαλίζουν τους πιστούς και να τους σπρώχνουν άλλους στην αίρεση και άλλους σε σχίσματα, και να κερδίζει έδαφος ο διάβολος. Πα, πα... βασανίζουν και μπερδεύουν τον κόσμο αυτοί οι άνθρωποι!...

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ: ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣΩΝΟΣ

π. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΣ:

ΓΙΑΤΙ ΕΝΑΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΑΣΩΝΟΣ

Ο ΤΕΚΤΟΝΙΣΜΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ «ΚΑΘ’ ΗΜΑΣ ΑΝΑΤΟΛΗΝ»

Τοῦ πρωτ. Γεωργίου Δ. Μεταλληνοῦ,

1. Ὁ Τεκτονισμός/Μασονία εἶναι ἐμβόλιμο μέγεθος στήν ἑλληνορθόδοξη κοινωνία, ποῦ παρασιτεῖ στό σῶμα της, μέ συνέπειες ὀδυνηρές γιά την συνοχή καί ταυτότητά της. Τό σημαντικότερο: Ὁ Τεκτονισμός εἶναι τοκετός ξένων ὠδίνων, ξένος τελείως πρός τήν ταυτότητα τοῦ Γένους/Ἔθνους μας, καί μάλιστα στήν οὐσία του μή συμβατός μέ αὐτήν. Ἔτσι, ἐνεργεῖ τον ἰδεολογικό διαμελισμό τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, κυρίως στά «ὑψηλότερα» κοινωνικά στρώματά της, συμβάλλοντας στή διαιώνιση καί τό βάθεμά του ἰδεολογικοῦ μας διχασμοῦ. Ἡ δράση του (ἀπό τόν 18ο αἰώνα) στόν δικό μας γεωγραφικό χῶρο ἐθεμελίωσε τήν βεβαιότητα ὅτι ἡ Μασονία ταυτίζεται με τόν ἀποκρυφισμό καί τήν σκοτεινότητα λειτουργίας καί ἐνέργειας, κάτι ποῦ ὑποστασιώνεται στή γνωστή στά Ἰόνια Νησιά καί ἀπαξιωτική γιά κάποιον διατύπωση• «σάν μασόνος»…

Ὁ Ἑλλαδικός Τεκτονισμός ἔχει προέλευση ἀγγλική. Τό βρετανικό στοιχεῖο, ὅποια καί ἄν ἦταν ἡ δραστηριότητά του ἐπιδόθηκε στήν ἵδρυση (ἀγγλικῶν) τεκτονικῶν στοῶν. Ἡ «ἱεραποστολική» αὐτή κινητικότητα ἐνίσχυε οὐσιαστικά καί τήν προώθηση τῆς βρετανικῆς πολιτικῆς. Τά ἀρχειακά στοιχεῖα διαψεύδουν τόν περί τοῦ ἀντιθέτου ἰσχυρισμό τῶν δικῶν μᾶς τεκτόνων, πρό πάντων τά ἀρχεῖα τοῦ Colonial Office (ὑπουργείου ἀποικιῶν) γιά τά Ἑπτάνησα (1814-1864). Ἡ πρώτη Στοά στήν «κάθ? ἠμᾶς Ἀνατολήν» ἱδρύθηκε στή Σμύρνη μέ πρωτοστάτη σέ αὐτήν τήν κατεύθυνση τόν ἐπιφανῆ τέκτονα Ἀλέξανδρο Ντρυμόν. Ἀπό τή Σμύρνη ἐξαπλώθηκαν οἱ Στοές στήν Κωνσταντινούπολη μέ τήν ἵδρυση καί ἐκεῖ Στοᾶς τό 1848. Τό εὐρωπαϊκό πολιτιστικό κλίμα καί ἡ κοσμοπολίτικη πληθυσμιακή σύνθεση εὐνοοῦσαν την εἰσαγωγή νέων ἰδεῶν, ποῦ ἔβαινε παράλληλα μέ τήν ἀποδυνάμωσή της χριστιανικῆς πίστης καί τοῦ συνδέσμου μέ τήν ὀρθόδοξη παράδοση. Δεν εἶναι συνεπῶς περίεργο, ποῦ τέκτονες κατεῖχαν θέσεις καί σέ αὐτό το Φανάρι καί τό Πατριαρχεῖο ἤδη περί τό 1755. Στά τέλη τοῦ 18ου αἰώνα, ἐξ ἄλλου, εἶχαν ἱδρυθεῖ Στοές στήν Ἀθήνα, τήν Ζαγορά, τά Ἀμπελάκια, τά Ἰωάννινα καί τά Ἰόνια Νησιά (πρῶτος «ἀπολογητής» τοῦ τεκτονισμοῦ στην Ζάκυνθο ὁ κληρικός Ἀντώνιος Κατήφορος). Ὁ Τεκτονισμός στηριζόταν κυρίως στό ἀστικό στοιχεῖο, κινήθηκε δέ στόν χῶρο τῶν λογίων, τῶν ἐμπόρων και τῶν Φαναριωτῶν.

2. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, στό ἑλληνόφωνο τμῆμα της, ἔλαβε νωρίς θέση ἀπέναντι στό Τεκτονισμό καί τήν ἀπειλή του, γιά τήν ἑλληνορθόδοξη παράδοση, τήν ὁποία ἀναιρεῖ καί μόνη ἡ παρουσία του. Ἡ πρώτη θεωρητική καταδίκη του Μασονισμοῦ στό κλίμα τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἔγινε σχεδόν σύγχρονα μέ τήν ἵδρυση Στοῶν του. Μαρτυρία ἁγιορείτικου χειρογράφου ὑποστηρίζει τήν ἔκδοση συνοδικοῦ καταδικαστικοῦ γράμματος το 1745. Ἀποκήρυττε τούς τέκτονες ὡς «ἀθέους», μέ τήν γνωστή ἔννοια ποῦ εἶχε ἡ λέξη ἤδη στήν Καινή Διαθήκη (Ἐφεσ. 2, 12), ὡς ἀρνούμενους δηλαδή τόν μόνο ἀληθινό Θεό, στό πρόσωπο τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ πατριαρχικός ἀφορισμός, ἐξ ἄλλου, τοῦ 1793 (Νεόφυτος Β΄) συμπεριελάμβανέ «τους Βολταίρους καί Φρανκμαζόνας καί Ροσσούς καί Σπινόζας» –τούς πρωτεργάτες δηλαδή τῆς Γαλλικῆς Ἐπανάστασης. Πρέπει δέ ἐδῶ νά ὑπογραμμιστεῖ ὅτι ὁ Τεκτονισμός καί ἡ εἰσβολή του στό χῶρο τῆς Ρωμαίϊκης Ἐθναρχίας ἐπηρέασαν καί τή στάση τῆς ἔναντί της Γαλλικῆς Ἐπανάστασης καί τῶν Ἰδεῶν της. Ἄλλωστε, καί ὁ Ναπολέων μέ τούς ἀδελφούς του ἤσαν διακεκριμένοι τέκτονες. Κατά τόν καλό γνώστη τῶν πραγμάτων Στῆβεν Ράνσιμαν, «οἱ ἰδέες τοῦ Τεκτονισμοῦ τόν ΙΘ΄ αἵ. ἤσαν ἐχθρικές πρός τίς ἀρχαῖες ἐκκλησίες». Μέ τήν εἰσχώρηση μάλιστα καί μερικῶν Ἑλλήνων ἐκκλησιαστικῶν στή Μασονία ἐπιτεύχθηκε ἡ «ἐξασθένιση τῆς ἐπιρροῆς τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας».

Σύναξη Ορθοδόξων Κληρικών και Μοναχών: Διακήρυξη για την Μασονία

ΣΥΝΑΞΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ  ΚΑΙ  ΜΟΝΑΧΩΝ

ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΑΣΟΝΙΑ

Ἡ ἄτυπη σύναξη Ὀρθοδόξων Κληρικῶν καί Μοναχῶν, ζώντας τήν τραγικότητα τῆς ἐποχῆς μας καί παρακολουθώντας μέ ἀγωνία καί προσ­ευχή τίς κοινωνικοπολι­τικές ἐξελίξεις στόν κόσμο καί στή Χώρα μας, κατά τήν συνάντησή μας στίς 11 Ὀκτωβρίου 2012 στόν ἱερό ναό τοῦ ἁγίου Νι­κολάου Πειραιῶς, συζητήσαμε τό πάντα ἐπίκαιρο πρόβλημα τῆς Μασο­νίας (Τεκτονισμοῦ), μέ εἰσηγητάς τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολί­την  Πει­ραιῶς κ.κ. Σεραφείμ καί τόν αἰδεσιμολογιώτατον Πρωτοπρεσβύτε­ρον π.  Γεώργιον Μεταλληνόν. Ὁμόθυμα δέ ἀπεφασίσθη ἡ σύνταξη καί κοινοποίηση εἰς τόν Λαόν μας τῆς Διακηρύξεως αὐτῆς γιά τή Μασονία, μέ σκοπό τήν ἐνημέρωση τοῦ Ὀρθοδόξου Ποιμνίου καί παράλληλα τήν ὑποβολή υἱϊκῆς ἐκκλήσεως πρός τήν Σεβαστή Ἱεραρχία μας,  νά ἡγηθῆ τοῦ ἀγῶνος γιά τήν ἀντιμετώπιση τῶν προβλημάτων, πού δημιουργεῖ ἡ ἀνανεωμένη δράση τῆς σκοτεινῆς αὐτῆς Ὀργανώ­σεως στήν ἐποχή μας. Ἡ Διακήρυξη αὐτή μπορεῖ νά θεωρηθεῖ συνέχεια τῆς «Ὁ­μολογίας Πίστεως κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ»,  τήν ὁποία συντάξαμε καί ἐκυκλοφορήσαμε τό 2009, ἐφ᾽ ὅσον μάλιστα ὑπάρχει γενετική καί στοχοθεσιακή σχέση μεταξύ  Οἰκουμενισμοῦ καί Μασονίας.

 

*   *   *   *   *

Ἔχοντας τήν εὐλογία νά γεννηθοῦμε Ἕλληνες καί νά ἀναγεννηθοῦ­με διά τοῦ Μυστηρίου τοῦ ἁγίου Βαπτίσματος εἰς τούς κόλπους τῆς Μιᾶς, Ἁγίας, Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, δηλαδή τῆς Ὀρθοδοξίας τῶν Προφητῶν, Ἀποστόλων καί Πατέρων ὅλων τῶν αἰώνων, καί γνωρί­ζοντας τόν φθοροποιό και ἐθνοκτόνο ρόλο τῆς Μασονίας στή Χώρα μας, διακηρύττουμε: