Παρασκευή 27 Ιουλίου 2018

«Άχρηστος κόσμος»



«Άχρηστος κόσμος»

"Αν ο κόσμος αυτός σταματήσει να έχει άγιους, αν σταματήσει δηλαδή η παράδοση της αγιότητος, τότε όπως λένε οι Άγιοι μας, θα είναι άχρηστος ο κόσμος… Η αγιότητα αποκτάται από τον άνθρωπο με την Χάρη του Θεού αλλά και με τον προσωπικό αγώνα του ανθρώπου. Αγιότητα Άγιοι Αγώνας Πνευματικός Χάρη Θεού"

πρωτοπρ. Γεώργιος Μεταλληνός

Πηγή μας:






Τετάρτη 25 Ιουλίου 2018

Η Ελλάδα μας παραδομένη στις κάθε είδους πυρκαγιές της


Η Ελλάδα μας παραδομένη στις κάθε είδους πυρκαγιές της

ΕΘΝΙΚΟ ΠΕΝΘΟΣ!

ΑΝΕΙΠΩΤΗ Η ΘΛΙΨΗ!

Η Ελλάδα για μια ακόμα φορά μετρά πληγές.

Θρηνωδία, ίσως η πιο κατάλληλη λέξη.

Λέξη όμως, η οποία δεν αναφέρεται μόνο στο προφανές, που είναι τα θύματα των φονικών πυρκαγιών και οι συνακόλουθες υλικές επιπτώσεις.

Δυστυχώς, εκτός από τις πυρκαγιές και τα τραγικά θύματα που άφησαν πίσω τους, διαπιστώνουμε την θλιβερή κατάντια στην οποία έχει πλέον περιέλθει η δύστυχη πατρίδα μας.

Όλη η χώρα μοιάζει παραδομένη στις στάχτες της και στα αποκαΐδια των πνευματικών πυρκαγιών της, σε μία ευρύτερη αλληγορική θεώρηση των εννοιών, πέρα από το κατά κυριολεξία νόημά τους.

Αναφερόμαστε σε μία Ελλάδα σκιά του ενδόξου εαυτού της, πνευματικά καταρρακωμένη, αξιακά ισοπεδωμένη, εθνικά προδομένη, κοινωνικά διαλυμένη, οικονομικά εξαθλιωμένη, παραδομένη στη νοσηρότητα  ενός ανίερου πολιτικού συστήματος. Έρμαιο κάθε είδους άθεων και λαοπλάνων που συνειδητά και με «αξιοθαύμαστη» μαεστρία εξωθούν κάθε τι ευγενές, υψηλό και ζωηφόρο στο περιθώριο.

Το λυτρωτικό πρόσωπο του Σωτήρα Χριστού συστηματικά εξοβελίζεται από το κέντρο της κοινωνίας, σε έναν άνευ προηγουμένου επιχειρούμενο θρησκευτικό αποχρωματισμό της Ορθόδοξης πατρίδας μας.

Σε αυτό συντείνουν, η πρόθεση διαχωρισμού του κράτους από τη μητέρα και στυλοβάτη του γένους Εκκλησία,  η εθνολογική αλλοίωση του πληθυσμού με την αθρόα εισροή αλλοθρήσκων, η καταστροφή του κοινωνικού ιστού με την κατάλυση του θεοσύστατου θεσμού της οικογένειας, το κατρακύλισμα των χρηστών ηθών και η κηλίδωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, η υποδούλωση της  ανθρώπινης ύπαρξης και ελευθερίας μέσω της επερχόμενης έκδοσης των νέων ταυτοτήτων.

Και ίσως δεν έχουμε δει ακόμα τίποτα!

Ως δυναμική αντίδραση σε όλα τα  παραπάνω προβάλλει περισσότερο αναγκαία από ποτέ η επαγρύπνηση στις πνευματικές και εθνικές επάλξεις. Συνάμα δε η  ομόψυχη προάσπιση των αξιών και της Ορθόδοξης Παράδοσής μας, η κοινωνική αφύπνιση,  σε συνδυασμό με συνολική  μετάνοια.  

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο και με αυτή την προοπτική πρέπει να ερμηνευθούν τα λόγια του Αγίου Κοσμά του Αιτωλού, του Αγίου Παϊσίου και των άλλων αγίων και πατέρων για τα γεγονότα των καιρών μας, που ήδη βλέπουμε να εκτυλίσσονται.   

Μέσα από τα άγια και προφητικά τους λόγια,  λόγια πόνου, οδύνης και δοκιμασιών, προβάλλει η ελπίδα.

Η αναστάσιμη ελπίδα και η προσμονή της αναγέννησης του ευλογημένου ορθοδόξου έθνους μας από τις στάχτες των λαθών και των αμαρτιών μας!

Η πατρίδα μας βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με μία σειρά από κινδύνους, που δείχνουν να αποτελούν την μεγαλύτερη απειλή στην μακραίωνη ιστορία της.

Τίποτα ωστόσο δεν έχει χαθεί, εκτός και αν το επιτρέψουμε!

Σε πείσμα όσων επιδιώκουν την εκμηδένιση του τεράστιου αυτού πνευματικού και πολιτιστικού μεγέθους που ονομάζεται Ελλάδα, δεν παύουμε να αντιστεκόμαστε. Προσδοκούμε την ανάσταση της πολύπαθης πατρίδας μας και τον φωτισμό όλων των λαών της γης προς δόξαν Κυρίου!

Δι’ ευχών της Υπεραγίας Θεοτόκου και της Αγίας Οσιοπαρθενομάρτυρος Παρασκευής,

ΓΕΝΟΙΤΟ!

Π Λ



Δευτέρα 9 Ιουλίου 2018

«Αυτή η χώρα δεν πεθαίνει ποτέ, είναι από άλλη ράτσα. Είναι ευλογημένος λαός. Ας δούμε πόσες φορές έχει πέσει κάτω και σηκώθηκε»




Ο αγαπημένος τραγουδιστής των παιδικών μας χρόνων μιλά από καρδιάς και δηλώνει απερίφραστα: 

«Αυτή η χώρα δεν πεθαίνει ποτέ, είναι από άλλη ράτσα. Είναι ευλογημένος λαός. Ας δούμε πόσες φορές έχει πέσει κάτω και σηκώθηκε»


«Συνέντευξη στην εφημερίδα Espresso και την Τεριάννα Παππά έδωσε ο τραγουδιστής Γιώργος Κοινούσης, που αποκάλυψε μεταξύ άλλων πως έχει συναντήσει τον γέροντα Παϊσιο 15 φορές.

Γιατί κρατήσατε την ιδιωτική σας ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας;

Πρώτον, δεν πίστεψα ποτέ ότι είμαι σταρ και πάντα προσπαθούσα να γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Μπορούσα να καθίσω στο Σύνταγμα να φάω το μήλο μου κι ας με σήκωναν στα χέρια, κι ας μου φιλούσαν τα πόδια. Δεύτερον, κράτησα την οικογένειά μου και τους φίλους μου κοντά μου. Ανοιξα την καρδιά μου και έβαλα τον Ιησού Χριστό και στις δυσκολίες λέω «γενηθήτω το θέλημά σου». Οι φωτογράφοι εκείνη την εποχή έρχονταν στα κέντρα κι εγώ ντρεπόμουν.

Είναι αλήθεια ότι έχετε γνωρίσει τον γέροντα Παΐσιο;

Έχω γνωρίσει αρκετούς αγίους της εποχής μας, όπως ο γέροντας Παΐσιος, ο όσιος Πορφύριος και ο γέροντας Εφραίμ, στην Αριζόνα. Τον γέροντα Παΐσιο τον είχα συναντήσει 15 φορές. Ομως, ό,τι έχει γίνει το κρατώ για μένα, όπως και όσα μου είπε. Δεν τα δημοσιοποιώ.

Με την κρίση πώς τα πάτε;

Είμαι πολιτικοποιημένος, αλλά τα γεγονότα με έκαναν να «ξυπνήσω». Η κρίση θα μας κάνει πιο ώριμους και πιο σοφούς. Πριν από χρόνια έλεγαν ότι θα γίνει μεγάλος σεισμός στη Θεσσαλονίκη, κι ενώ όλοι έφευγαν εγώ πήγα εκεί για συναυλία. Οταν είδε τη λαοθάλασσα ο δήμαρχος της πόλης, μου είπε «γιατί δεν γίνεστε πολιτικός;» κι εγώ του απάντησα: «Γιατί δεν θέλω να λέω ψέματα στον λαό». Για να επανέλθω, όμως, στην κρίση, θα σου πω ότι αυτή η χώρα δεν πεθαίνει ποτέ, είναι από άλλη ράτσα. Είναι ευλογημένος λαός. Ας δούμε πόσες φορές έχει πέσει κάτω και σηκώθηκε.

Και γιατί συμβαίνουν όλα αυτά;

Όταν έχουμε μάθει σε έναν τρόπο ζωής, να θέλουμε δυο τρία χιλιάρικα για να συντηρηθούμε, ξυπνάμε χρεωμένοι. Μας έμαθαν να χαλάμε πολλά, για να μας τα πάρουν στο τέλος όλα και να μας τρελάνουν. Κάποια εποχή ξοδεύαμε περισσότερα απ’ όσα βγάζαμε και τώρα πληρώνουμε τα σπασμένα. Από το 1973 χάλασε το πράγμα. Στο Πέραμα, στις παράγκες, όταν πλέον είχα γίνει γνωστός, κάθε οικογένεια είχε τέσσερα αυτοκίνητα. Κανείς δεν βρέθηκε να πει την αλήθεια. Και όσους τόλμησαν να πουν ότι πάμε στον γκρεμό τούς αφάνισαν.»


Πηγή μας:



Κυριακή 8 Ιουλίου 2018

Καθηγητής Σαράντος Ι. Καργάκος: «Ὁ πατριωτισμός ὑπαρξιακό μας συστατικό»



«Ὀ πατριωτισμός ἐπί χιλιετίες ὑπῆρξε τό ὑπαρξιακό μας συστατικό»


Από τον Σαράντο Ι .Καργάκο

“Ας μή δίνουμε πίστη στά λόγια τῶν πολιτικῶν. Μποροῦν νά λένε ὅ,τι θέλουν.
Ἀκόμη καί …ἀλήθεια!

Κάποτε στό Ἡράκλειο τῆς Κρήτης ἀντικρούοντας τά ὅσα ἔλεγε ἕνας ἀνεπάγγελτος πολιτικός εἶχα πεῖ:

«Τό κακό μέ τούς πολιτικούς δέν εἶναι ὅτι λένε ψέματα.
Τό κακό εἶναι ὅτι τά …πιστεύουν.
Καί τό πιό κακό εἶναι ὅτι τά πιστεύει καί ὁ πολύς λαός.

Σήμερα ἡ Ἑλλάς κινεῖται ἐπί ξηροῦ ἀκμῆς.
Στήν κόψη τοῦ ξυραφιοῦ.

Τί προσφέρεται γιά σωτηρία;
Λόγια σάν λευκοπλάστης.

Δέν ἀναφέρομαι στό λεκτικό Νιαγάρα τῆς κυβερνήσεως ἀλλά καί στίς προτάσεις-λύσεις τῶν ἄλλων κομμάτων.

Γενικότητες μέ κύριο ἄξονα ἀναφορᾶς τήν οἰκονομία.

Ἀλλά ἀρκεῖ αὐτό;

Ἡ Τουρκία μέ «κολαοῦζο» τήν Ἀλβανία οὐσιαστικά μᾶς ἀπειλεῖ μέ πόλεμο.
Σέ λίγο πού ὁ Ἐρντογάν ὅταν διαβάσει γιά τόν Δαμάδ Ἀλῆ Κιουμουρτζῆ θά διεκδικεῖ καί τήν … Πελοπόννησο, τήν ὁποία τότε, το 1715, ὁ ἐν λόγω Δαμάδ ἀπέσπασε ἀπό τούς Βενετούς.

Ἡ Ἑλλάς κατά τή μακρά καί πολυκύμαντη ἱστορία της διεξήγαγε πολέμους πολλούς, κυρίως ἀμυντικούς. Σήμερα χρειάζεται νά ξεκινήσει ἕναν πόλεμο ἐπιθετικό.

Δέν ἐννοῶ νά ζωστοῦμε ἅρματα, σπαθιά, μπαλάσκες –χωρίς νά τό παραβλέψω κι αὐτό– ἐννοῶ τό ἐπιθετικός στή σωστή του σημασία.

Τό ἐπίθετο ἐπιθετικός βγαίνει ἀπό τό ἐπίσης ἐπίθετο …ἐπίθετο!

Ἡ λέξη ἐπίθετο βγαίνει ἀπό τό ρῆμα ἐπιθέτω, πού σημαίνει τοποθετῶ πάνω, τοποθετῶ μπροστά καί κατ’ ἐπέκταση τοποθετῶ τά πράγματα σωστά.

Ὁ ἐπιθετικός αὐτός πόλεμος πρέπει νά ἀρχίσει ἀπό τήν ἱστορία, ἡ ὁποία κατάντησε ἐν ὀνόματι μιᾶς προσδοκώμενης τουρκοφιλίας κάτι σάν σκορδαλιά χωρίς …σκόρδο, ὅπως θά ἔλεγε καί ὁ ἀνεπανάληπτος Ροΐδης.

Καί γι’ αὐτό τό κάποτε πολυαγάπητο μάθημα τῆς ἱστορίας ἔχει πέσει σέ πλήρη ἀνυποληψία.

Ἔχουμε φέρει σχεδόν τούς Τούρκους σέ ἴση ἀξία μέ ὅλους τούς Εὐρωπαίους, φυσικά καί μέ μᾶς, ἀφοῦ ὑπάρχουν ἱστορικοί καί διανοούμενοι εὐκολογράφοι πού διακηρύσσουν ὅτι ὅλα μας τά δεινά, ἀκόμη καί τά τωρινά, ξεκίνησαν ἀφότου φύγαμε ἀπό τή σουλτανική …ἀγκαλιά!

Χωρίς νά ἐξαιρῶ κάποια σπουδαῖα τζαμιά, πού τά πιό ὡραῖα εἶναι τοῦ ἑλληνογενοῦς Σινάν, τολμῶ νά ὑποστηρίξω ὅτι ἡ μόνη «συνεισφορά» τῶν Τούρκων στόν παγκόσμιο πολιτισμό ἦταν τό γδάρσιμο τῶν ζωντανῶν.

Ἔτσι, ὅπως ἔγδαραν τόν γενναῖο ἡγέτη τῶν Σφακιανῶν, τόν Δασκαλογιάννη ὅμοια, μέσω χαμαιδιδασκάλων θά γδάρουν καί ὅ,τι ἑλληνικό ἀπέμεινε στά ἀνεκδιήγητα σχολικά μας ἐγχειρίδια.

Ἔχω πικρή πεῖρα ἀπό τήν ἀνάγνωση καί διδασκαλία τέτοιων βιβλίων. Στό συγγραφικό ἀγλάισμα τῆς κ. Ρεπούση ἡ Ἀκαδημία βρῆκε 72 λάθη.
Ἡ ταπεινότητά μου εἶχε βρεῖ πάνω ἀπό 100!

Οἱ παλαιότεροι ἀναγνῶστες ἴσως νά ἐνθυμοῦνται τούς ἀπέραντους καταλόγους λαθῶν πού εἶχα δημοσιεύσει στήν «Καθημερινή» καί στόν «Οἰκονομικό Ταχυδρόμο» στή δεκαετία 1985-1995.

Τήν ἴδια ἐποχή ἤξερα καλά τό τί γινόταν στά σχολεῖα τῆς Δυτ. Θρᾴκης καί τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Ὅπως ἔχω δείξει μέ τό βιβλίο μου «Ἡ Ἱστορία ἀπό τήν Σκοπιά τῶν Τούρκων», οἱ γείτονες, μέ βάση τά ὅσα ὑπέδειξε ὁ Κεμάλ στή Γιάλοβα τό 1928, συνέταξαν μιά 4τομη «Ταρίχ» (= ἱστορία) πού ἀποδεικνύει ὅτι τά πάντα στόν πλανήτη εἶναι τουρκική δημιουργία.

Ὅτι οἱ Ἄλπεις εἶναι τουρκική ὀνομασία, ὅτι οἱ Τυρρηνοί-Ἐτρούσκοι εἶναι …Τοῦρκοι καί, τέλος, ὅτι ὁ Κρητικός, ὁ Κυκλαδικός καί ὁ Μυκηναϊκός πολιτισμός εἶναι δημιουργία τουρκικῶν φυλῶν.

Ἀκόμη καί ὁ Ἰωνικός.

Εὐτυχῶς, ἐξαιροῦν ἐμᾶς τούς Δωριεῖς.

Ἔναντι αὐτῶν ὁ ἐπίσημος ἐπιστημονικός κόσμος τηρεῖ –ὡς ἐπί τό πολύ– αἰδήμονα σιγή.

Εἶναι ἴσως σχεδιασμένο νά γίνει πνευματικό μας πεπρωμένο ἡ σιωπή. Γιά νά πᾶς μπροστά δέν πρέπει νά μιλᾶς.

Τά νέα παιδιά τῆς Ἑλλάδας θά μεγαλώνουν ἔξω ἀπό τή δική μας πνευματική ἐπιρροή.

Τό φῶς θά τεθεῖ ὑπό τό μόδιον καί ἡ πνευματική μας ζωή θά κλεισθεῖ σέ ἕνα Τρίγωνο Βερμούδων πού θά προσδιορίζεται ἀπό τό πνευματικό ὑπηρετικό προσωπικό κάποιων διαπλεκομένων ἀφεντικῶν.

Ὅμως ἡ ἰσχύς τῶν ὑπηρετῶν τοῦ πνεύματος ὅσο ἰσχυρή κι ἄν εἶναι δέν παύει νά εἶναι ἰσχύς ὑπηρετῶν.

Τό τί προτείνω εἶναι προφανές: νά ξεκινήσουμε πόλεμο ἐπιθετικό κατά τῆς δουλοφροσυνικῆς ἱστοριομαθείας μας.

Νά ἔχουμε ἐπίγνωση τοῦ μικροῦ πληθυσμιακοῦ μας μεγέθους ἀλλά παράλληλα καί ἐπίγνωση τῆς ἀξίας τῶν πρός ἡμᾶς ὑπαρξάντων.

Πάντα οἱ Ἕλληνες ἦσαν ὀλίγοι, ἀλλά ἔκαναν ἔργα θαυμαστά.

Ἀκούω κάτι βατράχους τοῦ πνεύματος καί τῆς πολιτικῆς νά μᾶς λένε ὅτι οἱ καιροί δέν εἶναι εὐνοϊκοί γιά πατριωτισμούς.

Οφείλω νά πῶ ὅτι ὁ πατριωτισμός ἐπί χιλιετίες ὑπῆρξε τό ὑπαρξιακό μας συστατικό.

Δέν μποροῦμε αὐτό τό ὑπέρτατο συνεκτικό ὑλικό νά τό ἀφήσουμε νά γίνει προεκλογικό σύνθημα κάποιων κομμάτων.

Ἡ πατρίδα ἀνήκει σέ ὅλους.

Καί ὅταν ὑπάρχει αὐτή ὑπάρχουν καί κόμματα καί πολιτικοί.

«Ἀναιρουμένου τοῦ ὅλου οὐκ ἔσται ποῦς οὐδέ χεῖρες» (= ὅταν χαθεῖ τό ὅλο, τό σῶμα, δέν ὑπάρχουν οὔτε πόδι οὔτε χέρια), εἶχε πεῖ ὁ Ἀριστοτέλης.

Καί αὐτόν θά τόν εἶχαν ἐντάξει οἱ Τοῦρκοι στή δική τους κουλτούρα, ἀλλά δέν τούς συμφέρει.

Ἦταν ὁ δάσκαλος τοῦ Ἀλεξάνδρου.”


Πηγή μας: