Σάββατο 16 Φεβρουαρίου 2019

Μητροπολίτης Χίου Μάρκος: "Ο χαρακτηρισμός «ουδετερόθρησκο» αποτελεί βλασφημία"




«Μεγάλη πληγή για το ελληνικό κράτος η ψήφιση του χαρακτηρισμού ουδετερόθρησκο. Το θρήσκευμα αποτελεί βασικό στοιχείο του Ελληνικού Κράτους από την δημιουργία του.




Τήν 14ην καί 15ην Φεβρουαρίου 2019 ἐτελέσθη Ἀρχιερατικῶς ἡ Ἱερά Πανήγυρις τοῦ Ἁγίου Ἀνθίμου τοῦ Γέροντος, Ἱδρυτοῦ καί Κτίτορος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας «Βοηθείας», χοροστατοῦντος κατά τόν Μ. Ἑσπερινό τῆς παραμονῆς καί ἱερουργοῦντος κατά τήν Θ. Λειτουργία τῆς Ἑορτῆς τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Χίου, Ψαρῶν καί Οἰνουσσῶν κ. Μάρκου, πλαισιουμένου ὑπό πολλῶν Ἱερέων, ὄχι μόνον ἐκ Χίου ἀλλά καί πολλῶν διαμερισμάτων τῆς Πατρίδας μας, ὡς καί τῶν Διακόνων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως, καί μέ τήν συμμετοχή πρωτοφανοῦς πλήθους πιστῶν, οἱ ὁποῖοι εἶχαν κατακλύσει ὄχι μόνον τό Καθολικόν καί τόν Νάρθηκα ἀλλά καί τούς πέριξ χώρους τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.

Ἰδιαίτερα αἰσθητή ἦταν ἡ παρουσία τῶν νέων, οἱ ὁποῖοι προσῆλθαν νά προσκυνήσουν τήν Παναγία τή «Βοήθεια» καί νά καταθέσουν τήν εὐλάβειά τους στόν Ἅγιο Ἄνθιμο, ἀφοῦ μόνο κατά τήν ἡμέρα αὐτή ἐπιτρέπεται ἡ εἴσοδος στήν Ἱερά Μονή στούς ἄνδρες, ἐνῶ ἰσχύει τό «ἄβατο» γι’ αὐτούς κατά τόν ἄλλο καιρό.

Ὁ Σεβ. Μητροπολίτης κ. Μᾶρκος στό Κήρυγμά του κατά τόν Μ. Ἑσπερινό ἐτόνισε τήν πνευματική ἀξία καί σημασία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Παναγίας «Βοηθείας» γιά τήν Ἱερά Μητρόπολί μας ἀλλά καί γιά ὅλο τό Ἑλληνικό Ἀρχιπέλαγος, καί ἀνεφέρθη στά πνευματικά κατορθώματα τῶν μοναχῶν της μέ κορυφαῖο τόν Ἅγιο Ἄνθιμο, ὁ ὁποῖος ἐκαλλιέργησε τά πολλά τάλαντα μέ τά ὁποῖα τόν ἐπλούτισε ὁ Θεός, ὥστε νά ἀναδειχθῆ στίς μέρες μας Ὅσιος τῆς Ἐκκλησίας, πού σημαίνει ὁλοκληρωμένος. Ἀνεδείχθη σκεῦος ἐκλογῆς τοῦ Θεοῦ καί ἔλαμψε κατά χάριν μέ τήν καθαρότητά του, ἀφοῦ μόνον ὁ Χριστός εἶναι «ὁ ἐπέκεινα πάσης καθαρότητος» καί ἀκολουθεῖ ἡ Παναγία μας, ἡ ὁποία στό προπατορικό ἁμάρτημα δέν προσέθεσε καμμία ἄλλη ἁμαρτία, διδασκαλία πού ἐκφράζεται θεολογικῶς στόν Ἀκάθιστο Ὕμνο μέ τήν τόσο δυνατή λέξη: Ἄ μ ε μ π τ ε ! Οἱ μοναχοί καί αἱ μοναχαί καί πρωτίστως ὁ σήμερον ἑορταζόμενος Ἅγιος Ἄνθιμος ἐφύλαξαν καί φυλάττουν, ἐκαλλιέργησαν καί καλλιεργοῦν τίς ἀρετές τῆς παρθενίας, τῆς ἀκτημοσύνης καί τῆς ὑπακοῆς, πού πρωτίστως ἀναφέρονται στό Χριστό καί τήν Παναγία, «- εἶναι γνωστόν ὅτι ὁ Χριστός ὑπῆρξε ὁ φτωχότερος τῶν φτωχῶν, πού ἑκούσια ἐπτώχευσε «ἵνα «ἡμεῖς τῇ Ἐκείνου πτωχείᾳ πλουτήσωμεν» – καί μέ αὐτές ἐπολέμησαν καί πολεμοῦν τή φιληδονία, τή φιλαργυρία καί τή φιλοδοξία. Αὐτό τό ἐπιτυγχάνουν καί οἱ πιστοί νικῶντας τή φιληδονία μέ τόν εὐλογημένο γάμο, τή φιλαργυρία μέ τήν ἐλεημοσύνη καί μέ τό νά ἀρκοῦνται στά ἀναγκαῖα, καί τή φιλοδοξία μέ τήν ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί στήν Ἐκκλησία.

Τό πρωΐ τῆς Ἑορτῆς ὁ Σεβ. Μητροπολίτης κ. Μᾶρκος ἐχοροστάτησε κατά τήν Ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου καί ἐτέλεσε τήν Ἀρχιερατική Θ. Λειτουργία.

Κατά τή διακονία τοῦ Θείου Λόγου ἀνεφέρθη στή χαρισματική καί θεοφόρο ζωή τοῦ Ἁγίου καί μάλιστα στήν θεολογική ἀνάλυση καί ἐκκλησιαστική σημασία τοῦ ὀνόματός του. Κατέστη ὁ Ἅγιος Ἄνθιμος τό εὐῶδες ἄνθος, πού ἐχαρίτωσε τόν πνευματικά καί ὄχι μέ τά κριτήρια τοῦ κόσμου πολύκαρπο μελισσῶνα τῶν μοναχῶν τῆς Ἱερᾶς Μονῆς του, ἱδρυτής καί κτίτορας τῆς ὁποίας ὑπῆρξε. Καί αὐτό ἀποτελεῖ σπουδαιοτάτη ἀρετή, μεταξύ τῶν πολλῶν μέ τίς ὁποῖες τόν ἐκόσμησε ὁ Θεός. Γιατί ἡ δημιουργία Ἱερᾶς Μονῆς, ἤδη ἀπό τούς πρώτους χριστιανικούς αἰῶνες, θέλει νά ἐκφράσει τόν ἱερό πόθο γιά τήν κατάκτηση τῆς χριστιανικῆς τελειότητας καί στηρίζεται στόν ἁγιογραφικό λόγο: «εἰ θέλεις τέλειος εἶναι, ὕπαγε πώλησόν σου τά ὑπάρχοντα καί διάδος πτωχοῖς καί ἕξεις θησαυρόν ἐν οὐρανῷ». Ἡ ἵδρυση Ἱερῶν Μονῶν στήν Πατρίδα μας καί μάλιστα πολλῶν ἐξ αὐτῶν στά χρόνια τῆς σκληρῆς καί γιά αἰῶνες δουλείας ἐκράτησε τό Γένος, τήν πίστη καί τή γλῶσσα μας σέ τέτοιο βαθμό, ὥστε ὁ χαρακτηρισμός του σήμερα ὡς «οὐδετερόθρησκο» νά ἀποτελεῖ βλασφημία.


Στό τέλος τῆς Θ. Λειτουργίας ἠκολούθησε Ἱερά Λιτανεία τῶν Ἱερῶν Λειψάνων τοῦ Ἁγίου Ἀνθίμου πέριξ τοῦ Καθολικοῦ καί στούς χώρους τῆς Ἱερᾶς Μονῆς.

Κατά τήν «Ἀπόλυση» ὁ Σεβ. Μητρπολίτης κ. Μᾶρκος εὐχήθηκε τήν εὐλογία καί προστασία τῆς Παναγίας «Βοηθείας» καί τοῦ Ἁγίου Ἀνθίμου σέ κάθε πιστό, ἰδιαίτερα στούς ναυτικούς μας, τούς πονεμένους, τούς ἀναγκεμένους, τούς ἀσθενεῖς, τούς ἀνέργους, τούς φρουρούς τῆς Πατρίιδας μας καί σέ ὅλο τό Ἑλληνικό Ἀρχιπέλαγος μέ τά ἑκατοντάδες νησιά καί τίς βραχονησίδες του, πού εἶναι καί αἰώνια θά παραμένουν ἑλληνικά. Τέλος, ηὐχαρίστησε τόν Σεβ. Μητροπολίτη Ρόδου κ. Κύριλλο, μέ τήν κανονική ἄδεια καί εὐλογία τοῦ ὁποίου ἦλθε στό νησί μας τό ἐκκλησιαστικό κανάλι «ΘΑΡΡΙ» καί ἐκάλυψε τηλεοπτικά τόν Ἑσπερινό καί τή Θ. Λειτουργία.»

Πηγή μας:








Τρίτη 12 Φεβρουαρίου 2019

Η Πανελλήνιος Ένωσις Θεολόγων (ΠΕΘ) για το θέμα της «Συμφωνίας των Πρεσπών»



«Η ΠΕΘ ουδέποτε αφωνεί, μιλά ποιητική φωνή»  

Η Πανελλήνιος Ένωσις Θεολόγων (ΠΕΘ), λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη των μελών της να εκφραστούν για το θέμα της κύρωσης της «Συμφωνίας των Πρεσπών» (της κύρτωσης, δηλαδή, της «Ελλάδος»), θυμίζει ότι στον χώρο των θεολογικών πραγμάτων, για τα οποία η ΠΕΘ αγωνίζεται, οι τέτοιου είδους «Συμφωνίες» δεν είναι, κατά τα έσχατα χρόνια, πρωτότυπο φαινόμενο.

Θυμίζει, λοιπόν, ενδεικτικότατα η ΠΕΘ, εκ προηγηθέντων γεγονότων, οπωσδήποτε λυπούμενη γι’ αυτά, ότι στο Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ ιδρύθηκε Τμήμα Ισλαμικών Σπουδών, κάτι που, εκ συστήματος, αποδομεί την ορθόδοξη θεολογική προοπτική και την επιστημονική κατάρτιση των νέων πτυχιούχων της Θεολογικής Σχολής, ενώ δεν παρέχει και έγκυρη γνώση του περί ισλαμισμού αντικειμένου, ούτε, βέβαια, υπόκειται σε διοικητική και, προπαντός, επιστημονική ορθότητα.

Η κίνηση αυτή αποχρωμάτισε το ειδικό βάρος ενός ιστορικού θεολογικού χώρου, προς τον οποίο θα εστρέφοντο εξ όλου του κόσμου ενδιαφερόμενοι προς ειδίκευση για τη σπουδή της ορθόδοξης θεολογίας. Αποικοδομείται, έτσι εμμέσως, το κύρος, το ύφος και η φήμη μιας Σχολής, που, δια της έγκριτης ειδίκευσης στην ορθόδοξη θεολογία, συνέβαλλε προς τον αναγκαίο ενδορθόδοξο διάλογο στον χώρο της Οικουμενικής Ορθοδοξίας. Αυτός ο διάλογος, άλλωστε, παντού και πάντοτε, ιστορικά και οικουμενικά, στηρίζεται από την ελληνική παιδεία.

Η ΠΕΘ θυμίζει, ακόμη, ότι απαξιώθηκε από καιρού ο σκοπός, ο προσανατολισμός και το διδακτικό περιεχόμενο (η ύλη) του Μαθήματος των Θρησκευτικών, με παράτυπες πολιτικές ενέργειες και αντιεπιστημονικά τεχνολογήματα, που προσέβαλαν (και ανατυπωνόμενα προσβάλλουν έτι και νυν), εκ βάθους, τη δημοκρατικότητα και το αίσθημα ευθύνης για προσφορά έγκριτης Παιδείας στους Έλληνες μαθητές.

Η ΠΕΘ, ως άμεσα αρμόδια, έχει καταναλώσει, μια θάλασσα μελάνι, με τα κείμενά της (και τα κείμενα μελών της), για αυτά τα θέματα. Το ίδιο θα συνεχίσει να πράττει, σεβόμενη, όχι μόνο τους έμπρακτους κόπους των μελών της αλλά και τον οντολογικό σκοπό της παρουσίας της, εξαιτίας του εγγενούς χαρακτήρα της, ο οποίος, διαπνεόμενος από Ορθόδοξο ήθος, δε μπορεί παρά να είναι πάντοτε υπέρ της δικαιοσύνης και της δημοκρατικής ανάγκης.

Έτσι και τώρα, για την περίπτωση της προκρινόμενης «Εσχάτης Συμφωνίας των Πρεσπών», η ΠΕΘ δηλώνει, εν ανδρεία φωνή, τη συνεχή παρουσία της και, εν προκειμένω, έχοντας αντλήσει την πεζογραφική μεθοδολογία, ζητά την ποιητική άδεια. Πράγματι, απέναντι, στην αυθαιρεσία και τις ολοκληρωτικές πρακτικές, η ΠΕΘ, αντιστεκόμενη στην απελπισία που δημιουργεί μία εξουσία που κώφευσε στις εύλογες εκκλήσεις για τον σεβασμό της λαϊκής βούλησης, τι άλλα επιχειρήματα έχει να παραθέσει; Κατά την Ελληνική παράδοση, λοιπόν, και η ΠΕΘ, όπως πολλοί αρτιόκαρδοι στην εποχή μας Έλληνες, βρίσκει καταφυγή στους ενυπάρχοντες στην ποιητική γλώσσα των μελών της τραγωδούντες στίχους:

Μακεδονία

Ἐν νεφέλῃ «Συμφωνία»
Γένηκες Πρεσπ
ῶν πενία…
Ἄλλη τώρα τυραννία…
Στάσου
ὀρθή, Μακεδονία…
Ὤ, τί ὄνομα,
Ὤ τί τόπος,
Ο
ὔ νικώμενων ὁ κόπος…
Θέσ’ τήν περικεφαλαία,
Πάντα σύ ‘σουνα
ὡραία…
Μέ σημαία ἐμεῖς στούς ὤμους,
Περπατο
ῦμε σου τούς δρόμους…
Ἐν σταυρῷ καυσοκαρδίτες,
Στέκουμε μπροστά στούς θύτες.
Γι’
ἀγαθό τούτοι πουλᾶνε
τό κακό, καί μ
ᾶς γελᾶνε…
….
Τ
ῶν Ἑλλήνων ὄντας μία,
Ζε
ῖς παντοῦ, Μακεδονία!
Εκ του ΔΣ
9/2/2019

Πηγή μας: