Πέμπτη 1 Ιουνίου 2017

Το πρόβλημα των ανορθόδοξων θεολόγων



Του Γιώργου Θεοχάρη

"Το πρόβλημα των ανορθόδοξων θεολόγων...

Κίνδυνος-θάνατος (πνευματικός) για τα παιδιά.

Η Εκκλησία διεξήγαγε μεγάλο αγώνα για να διατηρηθεί το μάθημα των Θρησκευτικών στα σχολεία και να μην χάσει τον ομολογιακό του χαρακτήρα. Ο αγώνας αυτός έφερε κάποιους καρπούς…

Ωστόσο υπάρχει και μία ακόμη παράμετρος, η οποία πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη από την Εκκλησία σε σχέση με το μάθημα των Θρησκευτικών.

Και αυτή ασφαλώς είναι η παρουσία θεολόγων μόνο κατ’ επάγγελμα, οι οποίοι δεν έχουν καμία σχέση με την ορθόδοξη διδασκαλία και ζωή.

Από καταγγελίες πιστών είναι γνωστό ότι υπάρχουν κατ’ επάγγελμα θεολόγοι που διδάσκουν στα παιδιά μεταξύ άλλων ότι δεν υπάρχει κόλαση και παράδεισος, δεν υπάρχει διάβολος, δεν γίνονται θαύματα, δεν χρειάζεται να πηγαίνουμε στην εκκλησία την Κυριακή, δεν χρειάζεται να νηστεύουμε ούτε να μεταλαμβάνουμε των αχράντων μυστηρίων. Διδάσκουν επίσης ότι δεν έχουν σημασία τα άγια λείψανα και οι ιερές εικόνες, ότι το άγιο φως είναι ένα παραμύθι, ότι αυτά που γράφονται στην Παλαιά Διαθήκη δεν είναι πραγματικά γεγονότα, ενώ ταυτόχρονα οι ίδιοι πιστεύουν ότι το μάθημα των Θρησκευτικών δεν πρέπει να είναι κατήχηση, αλλά να βάζει τους μαθητές σε αμφισβήτηση και αμφιβολία.

Είναι πραγματικά θλιβερό ότι υπάρχουν θεολόγοι, οι οποίοι στην ορθόδοξη Ελλάδα διδάσκουν αυτά τα τερατουργήματα, καταστρέφοντας τις ψυχές αθώων παιδιών.

Φυσικά, σε τέτοιες περιπτώσεις είναι χίλιες φορές καλύτερα τα παιδιά να μην διδαχθούν καθόλου Θρησκευτικά, παρά να διδαχθούν πράγματα που τραυματίζουν βάρβαρα και δηλητηριάζουν πνευματικά τις ψυχές τους.

Και η Εκκλησία θα έπρεπε να παρακαλεί γονατιστή... να καταργήσει το μάθημα των Θρησκευτικών, όταν γίνεται από άθεους «θεολόγους».

Όσο για τους ίδιους τους «θεολόγους» αυτούς, το ερώτημά μας είναι: δεν εκφράζουν προσωπικές απόψεις, όταν διδάσκουν τέτοια πράγματα, που δεν έχουν καμία σχέση με την Ορθόδοξη Θεολογία, την οποία υποτίθεται ότι διδάχθηκαν στο Πανεπιστήμιο;

Αν βρεθεί κάποιος σωστός Ορθόδοξος θεολόγος να διδάξει τις Ορθόδοξες απόψεις σε θέματα όπως π.χ. οι εκτρώσεις, η αλλαγή φύλου, η ομοφυλοφιλία, το σεξ κ.λπ., δέχεται καταγγελίες ότι διδάσκει δήθεν προσωπικές απόψεις.

Οι άθεοι θεολόγοι έχουν δικαίωμα να εκφράζουν ελεύθερα στα παιδιά τις προσωπικές τους απόψεις, για πράγματα πολύ σοβαρά, ενώ οι πραγματικοί θεολόγοι δεν έχουν δικαίωμα να διδάσκουν όσα λέει η Αγία Γραφή και η Ιερά Παράδοση, οι δύο πυλώνες της Ορθοδοξίας; Καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του.

Το ίδιο δυστυχώς παρατηρούμε και στην περίπτωση των γιατρών της Σάμου, που αρνούνται να συμμετέχουν στις εκτρώσεις.

Η γυναίκα έχει δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματός της και το έμβρυο δεν έχει δικαίωμα στην ζωή;

Η γυναίκα έχει δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματός της και ο γιατρός δεν έχει δικαίωμα να μην συμμετέχει σε νομιμοποιημένα εγκλήματα;

Αυτό είναι ισότητα και δημοκρατία;"

Πηγή μας:





Άγιος Γέροντας Πορφύριος: «Είναι να παίρνουμε τις σπηλιές και τα βουνά…»



«Στις τελευταίες στιγμές της ζωής του αναφερόταν σε ένα κεφάλαιο του Προφήτη Ησαΐα που υπάρχει και η φράσις, «· μάτιον χεις, ρχηγς μν γενο». Ετόνιζε στο περιβάλλον του να βρούνε που αναφέρεται. Σε κάποια στιγμή τον άκουσα προσεκτικά να ξανατονίζει, αφού πλέον βρήκανε το συγκεκριμένο χωρίο «· μάτιον χεις, ρχηγς μν γενο».Και επεξηγώντας το να λέγει «Ζωστικό έχεις; Γίνε αρχηγός μας». Ετόνιζε δε ο π.Πορφύριος ότι αυτό το κεφάλαιο του Ησαΐα αναφερόταν σε μία περίοδο ηθικής κατάπτωσης του Ισραήλ, έλεγε όμως ότι αυτά ισχύουν και για σήμερα. Αξίζει για να γίνουν και κατανοητά για όλους αυτά που έλεγε ο γέροντας Πορφύριος να αναφερθούμε στο σχετικό κεφάλαιο του Ησαΐου.

«Ιδού λοιπόν, ο δεσπότης, ο Κύριος των δυνάμεων θα επιτρέψει να λείψει από την χώραν της Ιουδαίας και από την πόλιν της Ιερουσαλήμ κάθε δύναμις ανδρός και γυναικός, δύναμις και στήριγμα άρτου και ύδατος και όλων των απαραιτήτων βιοτικών αγαθών. Θα αφαιρέση κάθε γίγαντα και γενικώς κάθε ισχυρόν άνδρα, άνδρα εμπειροπόλεμον και δικαστήν και προφήτην και συνετόν και έμπειρον πρεσβύτην. Θα αφαιρέση κάθε στρατιωτικόν αρχηγόν μέχρι και πεντηκόνταρχον, κάθε αξιόλογον σύμβουλον και σοφόν αρχιτέκτονα και άνθρωπον, ο οποίος μετά συνέσεως θα ακούει την αλήθειαν. Αντί δε αυτών θα επιτρέψη να καταλάβουν την αρχήν και να τεθούν επικεφαλής σας νεαροί άνδρες χωρίς πείραν, απατεώνες δε θα αναδειχθούν κύριοι και δυνάσται του λαού. Τότε θα λείψει ο αμοιβαίος σεβασμός, ο λαός θα περιέλθει σε κατάστασιν συγχύσεως και αναρχίας. Ο ένας άνθρωπος θα επιπέση εναντίων του άλλου και κάθε άνθρωπος εναντίον του πλησίον του. Με αυθάδειαν θα συγκρουσθή το παιδίον προν τον γέροντα, και ο ανέντιμος προς τον έντιμο και ευϋπόληπτον. Εξ’ αιτίας της αναρχίας αυτής και δια την έλλειψην συνετών αρχηγών και βιοτικών αγαθών, θα κρατή από το ένδυμα κάθε άνθρωπος τον πρώτο τυχόντα ομοεθνή του ή τον συγγενή του πατρός του, και θα λέγη «συ έχεις ένδυμα, δεν είσαι γυμνός όπως ημείς. Γίνε λοιπόν αρχηγός μας και η διατροφή μας ας είναι στα χέρια σου».

Εκείνος κατά την φοβεράν αυτήν ημέραν θα απαντήση και θα ειπή: «δεν θα γίνω αρχηγός σας, διότι ούτε εις την ιδικήν μου οικίαν δεν υπάρχει άρτος ούτε άλλο ιμάτιον. Δεν θέλω και δεν ημπορώ να γίνω αρχηγός του λαού αυτού». Αυτά ασφαλώς θα γίνουν, διότι η Ιερουσαλήμ θα έχει εγκαταλειφθή από τον Κύριον και θα έχει περιπέσει εις καταστροφήν, διότι αι γλώσσαι των κατοίκων της χώρας αυτής ελάλουν παράνομα και οι άνθρωποι εδεικνύοντο απειθείς προς τον Θεόν. Και τώρα ήλθεν ο καιρός να ταπεινωθεί το ψευδές μεγαλείον αυτών. Η αναισχυντία του προσώπου των εγείρεται μάρτυς κατηγορίας εναντίον αυτών. Διεκήρυξαν και παρουσίασαν αναισχύντως την αμαρτίαν αυτών, όπως άλλοτε οι κάτοικοι των Σοδόμων. Αλλοίμονον εις αυτούς, διότι έχουν σκεφθή και λάβει αποφάσεις πονηράς και κακάς, αι οποίαι εις τελευταίαν ανάλυσην θα εκσπάσουν εναντίον των. Αυτοί είπαν:» Ας δέσωμεν και ας απομονώσωμεν έγκλειστον τον ενάρετον, διότι μας είναι δυσμεταχείριστος και εμπόδιον εις τον δρόμον μας». Δι’ αυτάς τας παρανομίας των θα γευθούν τα επίχειρα των κακών έργων των»      (Προφ. Ησαία, ΚεφΓ’ 1-10)

Εδώ σταματούμε αλλά θα άξιζε με πολύ ενδιαφέρον να κοιτάξουμε τη συνέχεια του κειμένου στο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης ότι συμβαίνουν ακριβώς όπως σήμερα. Οι ημέρες που έρχονται και ήδη τις ζούμε είναι τρομακτικά δύσκολες. Αλλά όπως έλεγε και ο γέροντας Παΐσιος «Τώρα ζούμε την μπόρα την δαιμονική, όμως αργότερα θα έρθει η θεϊκή λιακάδα». Έλεγε επίσης ότι και ο Ιούδας ήταν μαθητής του Χριστού αλλά όμως τον επρόδωσε. Δεν το ανέφερε τυχαίως, μιλούσε πάντα για το περιβάλλον του με πολύ πόνο. Δυστυχώς ο άνθρωπος είναι κτητικός ακόμα και κοντά σε τέτοιους ανθρώπους. Αυτό δε τους γέροντες τους λυπεί πολύ, γιατί αυτοί ζουν ελεύθερα με τον Θεό. Έτσι θέλουν και εμάς ελεύθερους, αλλά μέσα στο νόμο του Θεού και στην αγάπη Του. Τον οποίο νόμο τον ορίζουν και τον γνωρίζουν αυτοί που ζούνε στην αγάπη του Θεού.

Ο γέροντας Πορφύριος ετακτοποίησε με τη σοφία του την διαθήκη του. Φυσικά μη νομίσετε ότι έγραψε κάτι όσο αφορά για τα πνευματικά του παιδιά, παρά μόνο τα της ταφής του. Ποιοι πατέρες όταν φεύγουν από αυτή τη ζωή αφήνουν ατακτοποίητα τα παιδιά τους; Πόσο μάλλον ο γέροντας Πορφύριος. Και ποια δεν γνωρίζουν τι τους άφησε ο πατέρας τους. Και όποιος τολμήσει να πάρει κάτι που δεν του ανήκει , δεν θα το χαρεί πολύ. Ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρεται. Η κληρονομιά των Αγίων φυλάγεται από τον ίδιο τον Χριστό και όχι από ανθρώπινους νόμους. Και όπως μου εμπιστεύτηκε κάποιο πρόσωπο που τον εγνώριζε πενήντα χρόνια «Οίς δέδοται…». Δηλαδή σε όποιον έχει δοθεί από τον Θεό. Όχι ότι επιθυμούμε εμείς….»

Του Ιερομονάχου Γεωργίου του Καυσοκαλυβίτου

Απόσπασμα από το βιβλίο ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΟΛΥΜΠΙΑΔΑ (Εκδ.2004)

Πηγή μας:




Άγιος Γέροντας Παΐσιος: «Ον αγαπά Κύριος παιδεύει»



«– Γέροντα, γιατί ο κόσμος υποφέρει σήμερα τόσο πολύ;

– Από την αγάπη του Θεού! Εσύ σαν μοναχή σηκώνεσαι το πρωί, κάνεις τον κανόνα σου, κάνεις κομποσχοίνια, μετάνοιες κ.λπ.

Για τους κοσμικούς οι δυσκολίες που περνούν είναι ο κανόνας τους, οπότε εξαγνίζονται μ’ αυτές. Τους κάνουν μεγαλύτερο καλό από την κοσμική καλοπέραση, η οποία δεν τους βοηθάει ούτε να πλησιάσουν στον Θεό, ούτε να αποταμιεύσουν μισθό ουράνιο. Γι᾿ αυτό πρέπει να τις δέχονται ως δώρα από τον Θεό.

Ο Καλός Θεός με τις δοκιμασίες παιδαγωγεί σαν καλός Πατέρας τα παιδιά Του, από αγάπη, από θεία καλοσύνη, και όχι από κακότητα ούτε από κοσμική, νομική, δικαιοσύνη, γιατί θέλει να επιστρέψουν κοντά Του. Επειδή δηλαδή θέλει να σώσει τα πλάσματά Του και να κληρονομήσουν την ουράνια Βασιλεία Του, επιτρέπει τις δοκιμασίες, για να παλέψει ο άνθρωπος, να αγωνισθεί και να δώσει εξετάσεις στην υπομονή στους πόνους, ώστε να μην μπορεί να Του πει ο διάβολος: «Πως τον ανταμείβεις αυτόν η πως τον σώζεις, αφού δεν κοπίασε;». Τον Θεό δεν Τον ενδιαφέρει αυτή η ζωή, αλλά η άλλη. Πρώτα μας φροντίζει για τη άλλη ζωή και ύστερα γι᾿ αυτήν.

– Γιατί όμως, Γέροντα, ο Θεός σε μερικούς ανθρώπους δίνει πολλές δοκιμασίες, ενώ σε άλλους δεν δίνει;

– Τι λέει η Αγία Γραφή; «Ον αγαπά Κύριος παιδεύει»[1]. Ένας πατέρας έχει λ.χ. οκτώ παιδιά. Τα πέντε μένουν στο σπίτι, κοντά στον πατέρα τους, και τα τρία φεύγουν μακριά του και δεν τον σκέφτονται. Σ᾿ αυτά που μένουν κοντά του, αν κάνουν καμιά αταξία, τους τραβάει το αυτί, τους δίνει κανένα σκαμπιλάκι· η, αν είναι φρόνιμα, τα χαιδεύει, τους δίνει και καμιά σοκολάτα. Ενώ αυτά που είναι μακριά, ούτε χάδι ούτε σκαμπίλι έχουν. Έτσι κάνει και ο Θεός. Τους ανθρώπους που είναι κοντά Του και εκείνους που έχουν καλή διάθεση, αν σφάλουν λίγο, τους δίνει ένα σκαμπιλάκι και εξοφλούν ή, αν τους δώσει περισσότερα σκαμπίλια, αποταμιεύουν.

Σ᾿ εκείνους πάλι που είναι μακριά Του δίνει χρόνια, για να μετανοήσουν. Γι᾿ αυτό βλέπουμε κοσμικούς ανθρώπους να κάνουν σοβαρές αμαρτίες και παρ᾿ όλα αυτά να έχουν άφθονα υλικά αγαθά και να ζουν πολλά χρόνια, χωρίς να περνούν δοκιμασίες. Αυτό γίνεται κατ᾿ οικονομία Θεού, για να μετανοήσουν. Αν δεν μετανοήσουν, θα είναι αναπολόγητοι στη άλλη ζωή.»


Γέροντος Παϊσίου Αγιορείτου, Λόγοι, Οικογενειακή Ζωή

Πηγή μας: