Ο ΑΓΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΡΙΖΕΣ ΜΑΣ

21.05.2017

"Προσκυνώ ευλαβικά το τεμάχιο του Τιμίου Ξύλου και τα ιερά λείψανα της αγίας Ελένης, που ήλθαν από τη Βενετία στην Αθήνα. Και αναλογίζομαι πόσα οφείλουμε ως Έλληνες και ως Ευρωπαίοι στους δύο ισαποστόλους: τον άγιο Κωνσταντίνο και τη μητέρα του, την αγία Ελένη.

Οι δύο άγιοι πρωταγωνίστησαν σε κοσμοϊστορικά γεγονότα, τα οποία άλλαξαν την πορεία του Γένους και ολοκλήρου του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Ο άγιος και Μέγας Κωνσταντίνος υπέγραψε το Διάταγμα των Μεδιολάνων το έτος 313, το οποίο καθιέρωνε την ανεξιθρησκία. Έτσι έπαυσαν οι φοβεροί διωγμοί κατά των Χριστιανών. Ο άγιος Κωνσταντίνος μετέφερε την πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας από την Παλιά Ρώμη στη Νέα Ρώμη, από τη λατινόφωνη Δύση στην ελληνόφωνη Ανατολή. Το Βυζάντιο, η αρχαία αποικία των Μεγαρέων, έμεινε στην Ιστορία ως Κωνσταντινούπολις, η πόλις του αγίου Κωνσταντίνου.

Ο Κωνσταντίνος συνεκάλεσε στη Νίκαια την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία καταδίκασε την αίρεση του Αρείου. Αν και δεν είχε βαπτιστεί ακόμη, παρακολούθησε τις εργασίες και άκουσε με προσοχή τις ομιλίες των Θεοφόρων Πατέρων. Ο άγιος Κωνσταντίνος καθιέρωσε για πρώτη φορά στην Ιστορία της Ανθρωπότητας νόμους με χριστιανικό περιεχόμενο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η τήρηση της αργίας της Κυριακής, την οποία κακώς επιχειρούν σήμερα να καταργήσουν οι δανειστές μας. Η αγία Ελένη, με την υποστήριξη του υιού της, ταξίδεψε σε ηλικία περίπου 80 ετών στα Ιεροσόλυμα και βρήκε τον Τίμιο Σταυρό. Στην επιστροφή της ευλόγησε την ελληνική Μεγαλόνησο Κύπρο, όπου ίδρυσε τη Μονή Σταυροβουνίου. Οι ειδωλολάτρες της εποχής εκείνης δεν συγχώρησαν στον Κωνσταντίνο τη συμβολή του στην εδραίωση του χριστιανισμού. Συνέγραψαν κείμενα γεμάτα ανακρίβειες και συκοφαντίες εναντίον του. Αυτά αναπαράγουν στην εποχή μας ελάχιστοι φανατικοί νεοπαγανιστές. Αλλά ο σεβασμός των ορθοδόξων στον άγιο Κωνσταντίνο δεν κλονίζεται.

Ο Ελληνισμός από την πρώτη στιγμή τίμησε και θαύμασε τον Ρωμαίο αυτοκράτορα, ο οποίος ίδρυσε την ελληνορθόδοξη αυτοκρατορία. Το κράτος της Ρωμανίας (Βυζαντινή Αυτοκρατορία) με τις προσευχές του αγίου άντεξε επί 1.100 χρόνια αγωνιζόμενο κατά πολυαρίθμων επιδρομέων. Διαφύλαξε την ορθόδοξη πίστη, την ελληνική γλώσσα και την παιδεία, και τη ρωμαϊκή νομική και πολιτειακή συγκρότηση. Στη συνείδηση του Ελληνισμού ο άγιος Κωνσταντίνος είναι «δικός μας». Το 1237 ο αυτοκράτωρ της Νίκαιας Ιωάννης Βατάτζης έγραφε προς τον Πάπα ότι ο άγιος Κωνσταντίνος έδωσε την Κωνσταντινούπολη στο Γένος των Ελλήνων. Και γύρω στο 1600 οι Ελληνες κληρικοί, που μετείχαν στην εξέγερση του επισκόπου Τρίκκης Διονυσίου Φιλοσόφου, ζητούσαν βοήθεια από τους δυτικούς ηγεμόνες με το επιχείρημα: «Μάς οφείλετε πολλά, διότι δικός μας είναι ο άγιος Κωνσταντίνος»! 

Φλουρί κωνσταντινάτο φορούμε στα παιδιά μας και παίρνουμε δύναμη από τους αγίους μας."

Κωνσταντίνος Χολέβας

Πολιτικός επιστήμων

Πηγή μας:

http://www.dimokratianews.gr/content/74995/o-agios-konstantinos-kai-oi-rizes-mas

Περισσότερα για τον βίο του Αγίου και Μεγάλου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης στον σύνδεσμο:

http://www.saint.gr/1685/saint.aspx

Ἀπολυτίκιον  Ἦχος πλ. δ’.

Τοῦ Σταυροῦ σου τὸν τύπον ἐν οὐρανῷ θεασάμενος, καὶ ὡς ὁ Παῦλος τὴν κλῆσιν οὐκ ἐξ ἀνθρώπων δεξάμενος, ὁ ἐν βασιλεῦσιν, Ἀπόστολός σου Κύριε, Βασιλεύουσαν πόλιν τῇ χειρὶ σου παρέθετο· ἣν περίσωζε διὰ παντὸς ἐν εἰρήνη, πρεσβείαις τῆς Θεοτόκου, μόνε Φιλάνθρωπε.

Ἅγιος Παΐσιος ὁ Ἁγιορείτης: «Ἡ ἁμαρτία ἔγινε μόδα»

«Γέροντα, εἴπατε σὲ κανέναν ὅτι θὰ γίνη πόλεμος; Ἔτσι ἀκούσαμε. Εἶναι ἀλήθεια;

– Ἐγὼ δὲν λέω τίποτε καὶ ὁ κόσμος λέει ὅ,τι θέλει. Καὶ νὰ ξέρω κάτι, ποῦ νὰ τὸ πῶ;

– Τί βάρβαρο πράγμα, Γέροντα, ὁ πόλεμος!

– Ἂν οἱ ἄνθρωποι δὲν εἶχαν αὐτὴν τὴν … “εὐγένεια” τῆς ἁμαρτίας, δὲν θὰ ἔφθαναν σ’ αὐτὸ τὸ βάρβαρο. Πιὸ βάρβαρο ἀκόμη εἶναι ἡ ἠθικὴ καταστροφή. Διαλύονται ψυχικὰ καὶ σωματικὰ οἱ ἄνθρωποι. Μοῦ ἔλεγε κάποιος: “Λένε γιὰ τὴν Ἀθήνα, “ζούγκλα-ζούγκλα” καὶ κανεὶς δὲν φεύγει ἀπὸ ‘κεῖ! Ὅλοι “ζούγκλα” τὴν λένε καὶ ὅλοι στὴν ζούγκλα μαζεύονται”. Πῶς ἔχουν γίνει οἱ ἄνθρωποι! Σὰν τὰ ζῶα!

Τὰ ζῶα ξέρετε τί κάνουν; Στὴν ἀρχὴ μπαίνουν στὸν σταῦλο, κοπρίζουν, οὐροῦν… Μετὰ ἀρχίζει νὰ χωνεύη ἡ κοπριά. Μόλις ἀρχίζη νὰ χωνεύη, αἰσθάνονται μιὰ ζεστασιά. Δὲν τὰ κάνει καρδιὰ νὰ φύγουν ἀπὸ τὸν σταῦλο, ἀναπαύονται.

Ἔτσι καὶ οἱ ἄνθρωποι, θέλω νὰ πῶ, νιώθουν τὴν ζεστασιὰ τῆς ἁμαρτίας, καὶ δὲν τοὺς κάνει καρδιὰ νὰ φύγουν. Καταλαβαίνουν ὅτι βρωμάει, ἀλλὰ ἀπὸ τὴν ζεστασιὰ ἐκείνη δὲν τοὺς κάνει καρδιὰ νὰ φύγουν. Νά, ἂν μπῆ τώρα ἕνας μέσα στὸν σταῦλο, δὲν μπορεῖ νὰ ἀντέξη ἀπὸ τὴν μυρωδιά. Ὁ ἄλλος ποὺ εἶναι συνέχεια στὸν σταῦλο δὲν ἐνοχλεῖται, ἔχει συνηθίσει πλέον.

– Γέροντα, μερικοὶ λένε: “Μήπως μόνο σήμερα ἁμαρτάνει ὁ κόσμος; Καὶ στὴν Ρώμη παλιὰ τί γινόταν!…”

– Μὰ στὴν Ρώμη ἦταν εἰδωλολάτρες στὸ κάτω-κάτω. Καὶ αὐτὰ ποὺ λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἦταν γιὰ τοὺς εἰδωλολάτρες ποὺ εἶχαν βαπτισθῆ, ἀλλὰ εἶχαν κακὲς συνήθειες. Νὰ μὴν παίρνουμε γιὰ παράδειγμα τὸν ξεπεσμὸ ἀπὸ κάθε ἐποχή. Σήμερα τὴν ἁμαρτία τὴν ἔκαναν μόδα. Βλέπεις, ὀρθόδοξο ἔθνος ἐμεῖς καὶ πῶς εἴμαστε!

Πόσο μᾶλλον οἱ ἄλλοι! Καὶ τὸ κακὸ εἶναι ποὺ οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι, ἐπειδὴ ἡ ἁμαρτία ἔχει γίνει μόδα, ἂν δοῦν ἕναν νὰ μὴν ἀκολουθῆ τὸ ρεῦμα τῆς ἐποχῆς, νὰ μὴν ἁμαρτάνη, νὰ εἶναι λίγο εὐλαβεῖς, τὸν λένε καθυστερημένο, ὀπισθοδρομικό. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι τὸ νὰ μὴν ἁμαρτάνουν τὸ θεωροῦν προσβολὴ καὶ τὴν ἁμαρτία τὴν θεωροῦν πρόοδο. Αὐτὸ εἶναι τὸ χειρότερο ἀπὸ ὅλα.

Ἂν οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι ποὺ ζοῦν στὴν ἁμαρτία τουλάχιστον τὸ ἀναγνώριζαν, θὰ τοὺς ἐλεοῦσε ὁ Θεός, Ἀλλὰ δικαιολογοῦν τὰ ἀδικαιολόγητα καὶ ἐγκωμιάζουν τὴν ἁμαρτία. Αὐτὸ εἶναι καὶ ἡ μεγαλύτερη βλασφημία κατὰ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὴν ἁμαρτία νὰ τὴν θεωροῦν πρόοδο καὶ τὸ ἠθικὸ νὰ τὸ λένε κατεστημένο. Γι’ αὐτὸ ἔχουν μεγάλο μισθό, μεγάλη ἀξία, αὐτοὶ ποὺ ἀγωνίζονται στὸν κόσμο καὶ διατηροῦν καθαρὴ ζωή.

Παλιά, ἂν ἕνας ἦταν διεστραμμένος ἢ μέθυσος, ντρεπόταν νὰ βγῆ στὴν ἀγορά, γιατί θὰ τὸν περιφρονοῦσαν. Ἤ μία, ἂν ἦταν λιγάκι παραστρατημένη, δὲν τολμοῦσε νὰ βγῆ ἔξω. Καὶ ἦταν κατὰ κάποιο τρόπο αὐτὸ ἕνα φρένο. Σήμερα, ἂν εἶναι ἕνας σωστός, μιὰ κοπέλα λ.χ. ἂν ζῆ μὲ εὐλάβεια, λένε: “Βρέ, ποῦ ζῆ αὐτή!” Ἀλλὰ καὶ γενικά, ἂν οἱ κοσμικοὶ ἔκαναν μία ἁμαρτία, οἱ καημένοι, αἰσθάνονταν τὴν ἁμαρτωλότητά τους, ἔσκυβαν καὶ λίγο τὸ κεφαλάκι τους καὶ δὲν εἰρωνεύονταν ἕναν ποὺ ζοῦσε πνευματικά, ἀντίθετα τὸν καμάρωναν. Τώρα οὔτε ἐνοχὴ αἰσθάνονται οὔτε σεβασμὸς ὑπάρχει. Τὰ ἰσοπέδωσαν ὅλα. Ἂν ἕνας δὲν ζῆ κοσμικά, τὸν κοροϊδεύουν.»

Πηγή: Ι.Ν. Παντανάσσης

Πηγή μας:

http://www.pentapostagma.gr/2017/05/%e1%bc%a1-%e1%bc%81%ce%bc%ce%b1%cf%81%cf%84%ce%af%ce%b1-%e1%bc%94%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b5-%ce%bc%cf%8c%ce%b4%ce%b1.html