Τρίτη 26 Σεπτεμβρίου 2017

Ἅγιος Παΐσιος: «Ὁ κόσμος θέλει νά ἁμαρτάνη καί θέλει τόν Θεό καλό. Αὐτός νά μᾶς συγχωράη καί ἐμεῖς νά ἁμαρτάνουμε»



γ. Παϊσίου γιορείτου: ΛΟΓΟΙ ’ «Μέ Πόνο καί γάπη» - 24 -

«Ο πομακρυσμένοι νθρωποι πό τόν Θεό πάντα παρηγόρητοι βρίσκονται καί διπλά βασανίζονται. ποος δέν πιστεύει στόν Θεό καί στήν μέλλουσα ζωή, κτός πο μένει παρηγόρητος, καταδικάζει καί τήν ψυχή το αώνια. Σέ ποιο φεντικό δουλεύεις, πό τό θά πληρωθς. ν δουλεύης στό μαρο φεντικό, σού κάνει τήν ζωή μαύρη πό δ. ν δουλεύης στήν μαρτία, θά πληρωθς πό τόν διάβολο. ν ργάζεσαι τήν ρετή, θά πληρωθες πό τόν Χριστό. Καί σο ργάζεσαι στόν Χριστό, τόσο θά λαμπικάρεσαι, θά γάλλεσαι. λλά μες λέμε:...

“Χαμένο τό ‘χομε νά ργασθομε στόν Χριστό;”. Μά εναι φοβερό! Νά μήν ναγνωρίζουμε τήν θυσία το Χριστο γιά τόν νθρωπο! Σταυρώθηκε Χριστός, γιά νά μς λυτρώση πό τήν μαρτία, γιά νά ξαγνισθ λο τό νθρώπινο γένος. Τί κανε Χριστός γιά μας; τί κάνουμε μες γιά τόν Χριστό; κόσμος θέλει νά μαρτάνη καί θέλει τόν Θεό καλό. Ατός νά μς συγχωράη καί μες νά μαρτάνουμε. μες δηλαδή νά κάνουμε ,τι θέλουμε καί κενος νά μς συγχωράη. Νά μς συγχωράη συνέχεια καί μες τό βιολί μας. Ο νθρωποι δέν πιστεύουν, γι' ατό ρμον στήν μαρτία. λο τό κακό πό 'κει ξεκινάει, πό τήν πιστία. Δέν πιστεύουν στήν λλη ζωή, ποτε δέν πολογίζουν τίποτε. δικον, γκαταλείπουν τά παιδιά τους... Γίνονται πράγματα..., σοβαρές μαρτίες. Οτε ο γιοι Πατέρες χουν προβλέψει τέτοιες μαρτίες στούς ερούς Κανόνες – πως γιά τά Σόδομα καί Γόμορρα εχε πε Θεός: «Δέν πιστεύω νά γίνωνται τέτοιες μαρτίες, νά πάω νά δ!». ν δέν μετανοήσουν ο νθρωποι, ν δέν πιστρέψουν στόν Θεό, χάνουν τήν αώνια ζωή. Πρέπει νά βοηθηθ νθρωπος νά νιώση τό βαθύτερο νόημα τς ζως, νά συνέλθη, γιά νά νιώση τήν θεία παρηγορία. Σκοπός εναι νά νέβη πνευματικά νθρωπος, χι πλς νά μήν μαρτάνη.»


Πηγή μας:




Πέμπτη 14 Σεπτεμβρίου 2017

Ο ΑΓΙΟΣ ΙΓΝΑΤΙΟΣ ΜΠΡΕΝΤΣΙΑΝΙΝΩΦ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΣΤΙΣ ΕΣΧΑΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ



«μς μπορε νά μς τραβήξει τιδήποτε. Καί μορφιά τς Θ. Λειτουργίας καί τό νά πηρετομε ναν ψηλό σκοπό. Μ  ατά μως λα, πάρχει κίνδυνος νά χάσουμε τό πιό βασικό. Κύριος δέν μς φησε κάποιο σύστημα, κτός πό τίς ντολές Του. Καί κυριότερη ντολή, εναι τς γάπης πρός λους καί διαιτέρως πρός τούς χθρούς. σο πιό κοντά θά εμαστε στό τέλος, ο νθρωποι θά γίνονται πιό ψυχροί καί σκληροί. Μέ τήν νθιση τς νομίας, ψύχεται γάπη. Τό βασικό γιά τόν χριστιανό εναι γάπη. Γί  ατό μες πρέπει ν  παντομε μέ γάπη στήν ψυχρότητα καί σκληρότητα το κόσμου ατο»

"γιος πίσκοπος γνάτιος Μπρεντσιανίνωφ"


Πηγή μας:

"Η παιδαγωγική αξία του πόνου και των δυσκολιών στην ανθρώπινη ζωή"


«ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΔΙΔΑΣΚΟΝΤΑΙ ΜΟΝΟ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΤΑ ΒΑΣΑΝΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΠΟΛΑΥΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ;»


«Πολύ απλά, διότι η ευτυχία και η ευχαρίστηση κάνουν τον άνθρωπο να συνηθίζει να ικανοποιείται με τα επίγεια υλικά, ενώ ο πόνος και τα βάσανα ωθούν τον άνθρωπο να αναζητά, μια πιο βαθειά χαρά, πέρα από τους περιορισμούς του κόσμου τούτου.

Αυτή την στιγμή πονάω πολύ και επικαλούμαι το όνομα του Ιησού Χριστού, όχι απαραιτήτως για να με ανακουφίσει από τον πόνο, αλλά για να είναι μαζί μου, όσο χρόνο υποφέρω, ο Χριστός, ο μόνος που μας βοηθά να υπερβούμε αυτόν τον κόσμο, και για να γίνει το θέλημά Του σε μένα. Όμως σε στιγμές απόλαυσης δεν Τον επικαλούμαι. Τότε είμαι ικανοποιημένος με όσα έχω και νομίζω ότι δεν χρειάζομαι περισσότερα. Για πιο λόγο είναι αβάσιμη μια φιλοσοφία της απόλαυσης; Διότι η απόλαυση είναι φευγαλέα και αναξιόπιστη, ενώ ο πόνος είναι αναπόφευκτος. Στον πόνο και στο μαρτύριο, μας μιλάει ο Χριστός. ο Θεός μας τα προσφέρει από καλωσύνη- ναι, ακόμα και το κακό, διότι μέσα από αυτά παίρνουμε μία γεύση εκείνου που βρίσκεται παραπέρα, στο επέκεινα, αν πραγματικά υπάρχει αυτό που η καρδιά μας βαθύτατα επιθυμεί.

Όμως, πόσο αμφίβολες θα ήταν αυτές οι υποθέσεις, πόσο στηριγμένες στο τίποτα- σε τίποτα άλλο παρά στην ανθρώπινη φαντασία, αν ο Χριστός δεν είχε έρθει για να μας δείξει, να δείξει σε εμάς, που αλλιώς θα είμασταν τυφλοί..."»

π. Σεραφείμ Ρόουζ " Η Ζωή και τα Έργα του" - περί αποδοχής του πόνου στη ζωή μας.


Πηγή μας: